Storythai

อะกริ๊วววว
เมื่อวันอาทิตย์ไปดู BODYSLAM SAVE MY LIFE CONCERT มา
วันนี้เลยเกิดอาการปวดเมื่อยตามเนื้อตัว
ช้ำระบมไปหมด...55+

ไปรอตั้งแต่5โมง ประตูเปิดก็เกือบๆทุ่มแน่ะ
พอเข้าไปปุ๊บก็หาที่มั่นเพื่อรอด้วยความตื่นเต้น
ทีนี้เค้าก็เปิดคอกด้านในให้เข้า
เราก็แหวกฝูงชนเข้าไปในคอกที่เค้ากั้นเอาไว้ให้
ด้วยความรวดเร็ว55+
รออีกซักพักใหญ่ๆ
พร้อมกับดูโฆษณาที่มีพี่ตูน และ พี่ๆบอดี้เล่นอีกเป็น10รอบ
แล้วก็เปิดตัวด้วยวง SWEET MULLET*-and-CLEAR
หลังจากนั้นเราก็ได้ดูตัวจริงกันซะที เริ่มด้วย
ยาพิษ...มันกันระเบิดระเบ้อออ

เต้นไปซักพักพอถึงเพลง ปลายทาง น้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่มีสาเหตุค่ะ สัยซึ้งเสียงพี่ตูนจัด55+

คนข้างๆน่ารักมายมายอ่ะไม่ต้องบอกก็รู้วววว
ว่าเป็นเดอะบอยซ์ แน่นอน
เค้ามากับเพื่อนๆมากันเป็นกลุ่ม ใส่เสื้อสีม่วง
เต้นๆกันไปพอถึง หวั่นไหว....
เพียงแค่แอบเผลอมองตาจะผิดไหม...
จังหวะนี้แหละครับพี่น้องกริ๊วๆๆๆ
น่ารักโคตรๆตาสบตาปิ๊งๆ(ปิ๊งอยู้คนเดียวเค้าไปม่ได้ปิ๊งกะแกเล๊ยย)
พอตอนท้ายๆเค้าโปรยแบงก์รูปพี่ๆบอดี้แจกเป็นแบงก์ดอลล่า
ไอ้เรามันเตี้ยคว้าไม่ถึงบุรุษชุดม่วงก้อให้เรามาใบนึง
ว๊าวววกรี๊ดกร๊าดกันไป น่ารักแล้วยังใจดีอีกแน่ะ
ก่อนกลับเราก็ขอบคุณเค้า สิ่งที่ได้รับคือ...รอยยิ้มละลายใจ55+
ให้กลับบ้านนอนเพ้อ 55+
แต่ยังไงก็คงจะไม่ได้เจอกันแล้ว 55+
ถือว่าดวงดีที่ยืนใกล้คนน่ารักๆ

ถ้าเจอกันอีกจะขอตู่ว่าเป็นพรหมลิขิต นะคะ

อะกริ๊วววว
เมื่อวันอาทิตย์ไปดู BODYSLAM SAVE MY LIFE CONCERT มา
วันนี้เลยเกิดอาการปวดเมื่อยตามเนื้อตัว
ช้ำระบมไปหมด...55+

ไปรอตั้งแต่5โมง ประตูเปิดก็เกือบๆทุ่มแน่ะ
พอเข้าไปปุ๊บก็หาที่มั่นเพื่อรอด้วยความตื่นเต้น
ทีนี้เค้าก็เปิดคอกด้านในให้เข้า
เราก็แหวกฝูงชนเข้าไปในคอกที่เค้ากั้นเอาไว้ให้
ด้วยความรวดเร็ว55+
รออีกซักพักใหญ่ๆ
พร้อมกับดูโฆษณาที่มีพี่ตูน และ พี่ๆบอดี้เล่นอีกเป็น10รอบ
แล้วก็เปิดตัวด้วยวง SWEET MULLET*-and-CLEAR
หลังจากนั้นเราก็ได้ดูตัวจริงกันซะที เริ่มด้วย
ยาพิษ...มันกันระเบิดระเบ้อออ

เต้นไปซักพักพอถึงเพลง ปลายทาง น้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่มีสาเหตุค่ะ สัยซึ้งเสียงพี่ตูนจัด55+

คนข้างๆน่ารักมายมายอ่ะไม่ต้องบอกก็รู้วววว
ว่าเป็นเดอะบอยซ์ แน่นอน
เค้ามากับเพื่อนๆมากันเป็นกลุ่ม ใส่เสื้อสีม่วง
เต้นๆกันไปพอถึง หวั่นไหว....
เพียงแค่แอบเผลอมองตาจะผิดไหม...
จังหวะนี้แหละครับพี่น้องกริ๊วๆๆๆ
น่ารักโคตรๆตาสบตาปิ๊งๆ(ปิ๊งอยู้คนเดียวเค้าไปม่ได้ปิ๊งกะแกเล๊ยย)
พอตอนท้ายๆเค้าโปรยแบงก์รูปพี่ๆบอดี้แจกเป็นแบงก์ดอลล่า
ไอ้เรามันเตี้ยคว้าไม่ถึงบุรุษชุดม่วงก้อให้เรามาใบนึง
ว๊าวววกรี๊ดกร๊าดกันไป น่ารักแล้วยังใจดีอีกแน่ะ
ก่อนกลับเราก็ขอบคุณเค้า สิ่งที่ได้รับคือ...รอยยิ้มละลายใจ55+
ให้กลับบ้านนอนเพ้อ 55+
แต่ยังไงก็คงจะไม่ได้เจอกันแล้ว 55+
ถือว่าดวงดีที่ยืนใกล้คนน่ารักๆ

ถ้าเจอกันอีกจะขอตู่ว่าเป็นพรหมลิขิต นะคะ

วันนี้ได้คุยกันแบบจริงๆจังๆซะทีนึง
แรกๆก็สัพเพเหระเป็นไง? สบายดีมั้ย?
เรียนอะไร? ไม่ได้เจอกัน(ในเอ็ม)นานเลยเนอะ?

พอซักพักความอัดอั้นตันใจมันก็แตกกระจายออกมาป็นคำว่าคิดถึงและรัก

I miss you a lot.
I still love you very much.

เราต่างก็เลี่ยงที่จะพูดถึงเธอคนนั้น
คนที่เป็นสำนึกผิด ชอบ ชั่ว ดี
อย่างน้อยช่วงเวลาที่เราได้คุยกันก็เป็น"เวลาของเรา"
ความรักไม่เคยหายไป
มันอยู่ที่ว่าเราจะวางมันไว้ที่ตรงไหนของหัวใจต่างหาก
เรารักกัน เราต่างคนต่างก็รู้ แต่มันก็มีสิ่งอื่นที่เราต้องทำ
ทุกเวลาที่เราต้องการเรารู้ว่าจะมีอีกคนที่รอเราอยู่และพร้อมที่จะรับฟังเรา
ยังมีช่วงเวลาเล็กๆที่เป็นอิสระจากทุกสิ่ง
ระยะทางไม่สามารถขวางกั้นความรักได้
เหมือนที่มีคนเคยบอกว่า 

"ความรักที่มีอยู่น้อยนิดเมื่อห่างกันรักนั้นจะหมดไป
แต่ความรักที่มีอยู่อย่างท่วมท้นในหัวใจ
ยิ่งห่างมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น"

I still miss the small and sweet time that we had spent together.

 

 


พี่อ็มขา เธออยู่ที่ไหน...เธออยู่แห่งใด จึงไม่คืนมา????

อัพเดทสะแมนแตนกันบ้างซี

คิดถึงนาว๊อยยยย

***สันติภาพ อิสระภาพ เสมอภาพ

อะกริ๊วววว
เมื่อวันอาทิตย์ไปดู BODYSLAM SAVE MY LIFE CONCERT มา
วันนี้เลยเกิดอาการปวดเมื่อยตามเนื้อตัว
ช้ำระบมไปหมด...55+

ไปรอตั้งแต่5โมง ประตูเปิดก็เกือบๆทุ่มแน่ะ
พอเข้าไปปุ๊บก็หาที่มั่นเพื่อรอด้วยความตื่นเต้น
ทีนี้เค้าก็เปิดคอกด้านในให้เข้า
เราก็แหวกฝูงชนเข้าไปในคอกที่เค้ากั้นเอาไว้ให้
ด้วยความรวดเร็ว55+
รออีกซักพักใหญ่ๆ
พร้อมกับดูโฆษณาที่มีพี่ตูน และ พี่ๆบอดี้เล่นอีกเป็น10รอบ
แล้วก็เปิดตัวด้วยวง SWEET MULLET*-and-CLEAR
หลังจากนั้นเราก็ได้ดูตัวจริงกันซะที เริ่มด้วย
ยาพิษ...มันกันระเบิดระเบ้อออ

เต้นไปซักพักพอถึงเพลง ปลายทาง น้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่มีสาเหตุค่ะ สัยซึ้งเสียงพี่ตูนจัด55+

คนข้างๆน่ารักมายมายอ่ะไม่ต้องบอกก็รู้วววว
ว่าเป็นเดอะบอยซ์ แน่นอน
เค้ามากับเพื่อนๆมากันเป็นกลุ่ม ใส่เสื้อสีม่วง
เต้นๆกันไปพอถึง หวั่นไหว....
เพียงแค่แอบเผลอมองตาจะผิดไหม...
จังหวะนี้แหละครับพี่น้องกริ๊วๆๆๆ
น่ารักโคตรๆตาสบตาปิ๊งๆ(ปิ๊งอยู้คนเดียวเค้าไปม่ได้ปิ๊งกะแกเล๊ยย)
พอตอนท้ายๆเค้าโปรยแบงก์รูปพี่ๆบอดี้แจกเป็นแบงก์ดอลล่า
ไอ้เรามันเตี้ยคว้าไม่ถึงบุรุษชุดม่วงก้อให้เรามาใบนึง
ว๊าวววกรี๊ดกร๊าดกันไป น่ารักแล้วยังใจดีอีกแน่ะ
ก่อนกลับเราก็ขอบคุณเค้า สิ่งที่ได้รับคือ...รอยยิ้มละลายใจ55+
ให้กลับบ้านนอนเพ้อ 55+
แต่ยังไงก็คงจะไม่ได้เจอกันแล้ว 55+
ถือว่าดวงดีที่ยืนใกล้คนน่ารักๆ

ถ้าเจอกันอีกจะขอตู่ว่าเป็นพรหมลิขิต นะคะ

วันนี้ได้คุยกันแบบจริงๆจังๆซะทีนึง
แรกๆก็สัพเพเหระเป็นไง? สบายดีมั้ย?
เรียนอะไร? ไม่ได้เจอกัน(ในเอ็ม)นานเลยเนอะ?

พอซักพักความอัดอั้นตันใจมันก็แตกกระจายออกมาป็นคำว่าคิดถึงและรัก

I miss you a lot.
I still love you very much.

เราต่างก็เลี่ยงที่จะพูดถึงเธอคนนั้น
คนที่เป็นสำนึกผิด ชอบ ชั่ว ดี
อย่างน้อยช่วงเวลาที่เราได้คุยกันก็เป็น"เวลาของเรา"
ความรักไม่เคยหายไป
มันอยู่ที่ว่าเราจะวางมันไว้ที่ตรงไหนของหัวใจต่างหาก
เรารักกัน เราต่างคนต่างก็รู้ แต่มันก็มีสิ่งอื่นที่เราต้องทำ
ทุกเวลาที่เราต้องการเรารู้ว่าจะมีอีกคนที่รอเราอยู่และพร้อมที่จะรับฟังเรา
ยังมีช่วงเวลาเล็กๆที่เป็นอิสระจากทุกสิ่ง
ระยะทางไม่สามารถขวางกั้นความรักได้
เหมือนที่มีคนเคยบอกว่า 

"ความรักที่มีอยู่น้อยนิดเมื่อห่างกันรักนั้นจะหมดไป
แต่ความรักที่มีอยู่อย่างท่วมท้นในหัวใจ
ยิ่งห่างมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น"

I still miss the small and sweet time that we had spent together.

 

 


พี่อ็มขา เธออยู่ที่ไหน...เธออยู่แห่งใด จึงไม่คืนมา????

อัพเดทสะแมนแตนกันบ้างซี

คิดถึงนาว๊อยยยย

***สันติภาพ อิสระภาพ เสมอภาพ

สว้สดีค่ะ

ปิดเทอมมาได้เกือบอาทิตย์แล้ว
ก้ออยู่บ้านทำนู่นทำนี่อ่านหนังสือ
ไปเที่ยวบ้าง แต่เหงาจัง

คิดถึงพี่เอ็มไม่ได้คุยกันเลยไม่รุว่าสอบเสร็จรึยัง
จะกลับบ้านมไหมเนี่ย
งานหนังสือจะมาหาน้องรึเปล่า
ไม่ได้ยินข่าวคราวบ้างเลย

วันอังคารไปดูผีชีวะมา ตกใจจนเหนื่อยไปหมด
สงสัยจะแก่แล้วล่ะ   ฮา...
ไปตะวันนาได้เสื้อมาตัวนึง

เข้าไฮไฟว์ ดูรูปไปเรื่อยๆ
ก็แวะไปดูของใครคนนั้นมา
6ปีแล้วที่ชื่อนั้นติดอยู่ในใจเวลาที่เขาทุกข์ใจ
ทั้งที่อยากเข้าไปปลอบ ไปให้กำลังใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ความแตกต่างระหว่างเรามนมกมายเกินไป
แค่นี้เท่าที่เป็นอยู่นี่ก็มากเกินกว่าที่ควรจะได้รับแล้ว
คงต้องเฝ้าดูกันต่อไป แบบนี้แล้วก็คงต้องอยู่กับชีวิตจริงที่ลิขิตไม่ได้

เพ้อเจ้อบ้าบอมามาก เดี๋ยวเย็นๆคงต้องไปเรียนอังกฤษ
เผื่อว่าจะหายฟุ้งซ่าน

ปัจฉิมลิขิต....
* พี่เอ็มดูแลตัวเองด้วยนะคะเป็นห่วงว่างๆก็ส่งข่าวบ้าง
* รักกุหลาบสีน้ำเงิน
* พี่โบ๊ทคะขอบคุณที่มานะ ดวงอยากหยุดเวลาไว้แบบนั้นตลอดไป